| نام محصول | تاریخ | قیمت |
|---|---|---|
|
قیمت فولاد ابزار سردکار
|
2026-05-21 |
تماس بگیرید |
فولاد ابزار سردکار یکی از مهمترین گروههای فولادهای آلیاژی در صنعت ابزارسازی است که برای ساخت ابزارهایی استفاده میشود که در حالت تماس با قطعات فلزی یا غیر فلزی، در دمای محیط یا شرایط سرد کار میکنند. این فولادها مقاومت بسیار بالایی در برابر سایش، لهشدگی، شکست و تغییر شکل روی سطح دارند و به همین دلیل در صنایعی مانند پرسکاری، کشش، نورد، و تولید تیغههای برش کاربرد گسترده دارند. در فرآیندهای سرد، فولاد باید سختی بالایی داشته باشد تا بتواند بر سطوح سخت و مقاوم مواد مختلف غلبه کند؛ از همین رو سختی آن پس از عملیات حرارتی معمولاً بین ۵۸ تا ۶۴ واحد راکول سی است. ترکیب شیمیایی این فولادها شامل درصد بالایی از کربن و عناصر آلیاژی مهمی چون کروم، مولیبدن و وانادیوم است که هرکدام خاصیت مشخصی را تقویت میکنند — کروم برای مقاومت سایشی، مولیبدن برای پایداری حرارتی و وانادیوم برای افزایش سختی و جلوگیری از لبپریدگی.
در میان فولادهای سردکار، گریدهایی مانند 1.2379 (D2) برای قالبهای صنعتی و تیغههای برش دقیق شهرت دارند، در حالی که گریدهایی مثل 1.2767 یا AISI A2 چقرمگی بالاتری داشته و مناسب ابزارهای ضربهای و پانچهای تحت فشار هستند. ویژگی مهم این دسته از فولادها حفظ یکنواختی سختی در سراسر ضخامت قطعه است تا هنگام کار تحت تنشهای موضعی، ترک یا شکست ایجاد نشود. اغلب فولادهای سردکار به روشهای دقیق عملیات حرارتی مثل نیتراسیون یا سختکاری در خلأ آماده میشوند تا هم خواص مکانیکی بالا داشته باشند و هم کیفیت سطحی آنها حفظ شود.
در چرخه تولید و کاربرد، فولاد سردکار نقشی تعیینکننده در افزایش دقت، سرعت و عمر ابزار ایفا میکند. تیغههای برش کاغذ، چوب، پلاستیک و ورقهای فلزی از این فولاد ساخته میشوند و در صنایع تزریق سرد یا قالبسازی دقیق نیز بهدلیل ثبات ابعادی بالا و مقاومت سایشی زیاد بسیار پرکاربرد هستند. اگرچه هزینه اولیه این فولادها بالاتر است، اما بازده عمر طولانی و قابلیت حفظ دقت ابعادی در طول زمان باعث میشود انتخابی اقتصادی و قابل اعتماد باشند. در بسیاری از کاربردهای دقیق، سطح فولاد سردکار با پوششهایی مانند TiN یا DLC محافظت میشود تا مقاومت سایشی آن چند برابر شود. در نهایت، فولاد ابزار سردکار برای هر جایی که دقت، دوام، کیفیت سطح و تنش مکانیکی بالا موردنیاز باشد، بهترین گزینه محسوب میشود و پایه اصلی تولید ابزارهای دقیق صنعتی را تشکیل میدهد.
| نام فولاد | نام تجاری / معادل AISI | ترکیب آلیاژی اصلی | سختی پس از عملیات حرارتی (HRC) | ویژگی اصلی | کاربرد صنعتی شاخص | مقاومت سایشی |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
1.2379 |
D2 |
Cr, Mo, V |
60–62 |
مقاومترین فولاد در برابر سایش سرد |
قالب پرس، تیغه برش ورق، پانچ دقیق |
بسیار زیاد |
|
1.2080 |
D3 |
Cr, C (بالا) |
62–63 |
سختی و مقاومت سایشی فوقالعاده |
قالب برش فولاد، تیغه لاستیک و پلاستیک |
زیاد |
|
1.2842 |
O2 |
Mn, Cr, V |
58–60 |
تعادل بین سختی و چقرمگی |
ابزار اندازهگیری، قیچی، سوراخزن |
متوسط |
|
1.2210 |
O1 |
Cr, V |
58–62 |
عملیات حرارتی آسان و ثبات ابعادی |
قالبهای کوچک و تیغههای برش عمومی |
متوسط |
|
1.2436 |
D6 |
Cr, W |
62–64 |
مقاومت بالا در فشار زیاد |
قالب پرس سرد و اکستروژن سخت |
بسیار زیاد |
|
1.2510 |
O1 Mod |
Mn, Cr, W |
59–61 |
سختی یکنواخت و ماشینکاری خوب |
قالب عمومی، تیغه چوبتراشی |
متوسط |
|
1.2363 |
A2 |
Cr, Mo, V |
58–61 |
تعادل عالی بین سختی و چقرمگی |
قالب پانچ سرد و اکستروژن |
زیاد |
|
1.2419 |
52100 |
Cr |
60–62 |
فولاد بلبرینگی با دقت ابعادی بالا |
رولر، بلبرینگ، قطعات دوّار دقیق |
زیاد |
|
1.2542 |
– |
Ni, Cr, Mo, V |
50–54 |
چقرمگی و استحکام بالا |
قالبهای سنگین و سنبههای بزرگ |
متوسط |
|
1.2721 |
O7 |
Ni, Cr, Mo |
50–52 |
مقاومت عالی در برابر ضربه سرد |
پانچ حجیم و ابزار سنگین |
متوسط |
|
1.2767 |
X45NiCrMo4 |
Ni, Cr, Mo |
50–54 |
چقرمگی فوقالعاده، سختی یکنواخت |
قالبهای ضربهای، پانچ، تیغه تزریق |
متوسط |
|
1.2549 |
– |
Ni, Cr, Mo, Nb |
50–54 |
پایدارترین ساختار در ضخامت بالا |
قالب بزرگ و سنگین صنعتی |
متوسط |
|
1.2826 |
O8 |
Ni, Cr, Si, Mo |
50–52 |
فولاد انعطافپذیر و مقاوم سرد |
قالب فشاری و ابزار فنی سنگین |
متوسط |
|
1.2550 |
O9 |
Ni, Cr, Mo |
50–54 |
مناسب برای بار ضربهای مداوم |
چکش سرد، قالبهای فلزکاری سنگین |
متوسط |
|
1.2601 |
HSS-Co |
Co, Mo, V |
64–65 |
فولاد تندبر سردکار با مقاومت حرارتی عالی |
تیغههای برش سخت، قالب فرمدهی دقیق |
زیاد |
|
1.3520 |
100CrMo7 |
Cr, Mo |
60–62 |
فولاد بلبرینگی با مقاومت سایشی بالا |
رولرها، قالبهای سرد دقیق |
زیاد |
فولاد 1.2379 یکی از معروفترین فولادهای سردکار با مقاومت سایشی فوقالعاده بالا است. به دلیل درصد زیاد کروم، سطحی سخت و ضدسایش ایجاد میکند و برای تیغههای برش ورق فلزی، قالبهای پرسکاری و ابزارهای شکلدهی سرد استفاده میشود. سختی آن پس از عملیات حرارتی تا حدود 60–62 HRC میرسد و در برابر لبپریدگی بسیار مقاوم است. ساختار ریزکاربیدی یکنواخت باعث عملکرد عالی در قالبهای دقیق شده است. قابلیت نیتراسیون سطحی دارد و در پوششهای TiN نیز دوام زیادی نشان میدهد. هدایت حرارتی نسبتاً پایین اما ثبات ابعادی عالی در کار سرد دارد و به همین دلیل از محبوبترین فولادهای سری D در دنیا است.
این فولاد با درصد بالای کروم و کربن شناخته میشود و سختی استثنایی برای برش مواد بسیار سخت ایجاد میکند. در قالبهای پانچ سرد، تیغههای برش کاغذ، پلاستیک، لاستیک و صفحات فولادی استفاده میشود. مقاومت در برابر سایش عالی است ولی چقرمگی کمی دارد، بنابراین مناسب ضربههای شدید نیست. قابلیت پرداخت سطحی بسیار خوبی دارد و دقت ابعادی بالایش آن را برای قالبهای دقیق مناسب کرده است. معمولاً با عملیات حرارتی تا 62 HRC سخت میشود. مقاومت در برابر خوردگی بهتر از فولادهای کمکروم دارد و عمر ابزار را افزایش میدهد. از فولادهای پایهای در سری سردکار است که هنوز در ابزارسازی مدرن کاربرد دارد.
فولاد 1.2842 ترکیب متعادلی از چقرمگی و سختی دارد و بهدلیل منگنز بالا، در هنگام عملیات حرارتی تغییر ابعادی کمی نشان میدهد. کاربرد آن در قالبهای اندازهگیری، پانچ سبک، قیچیها و ابزارهای سردکاری دقیق است. سختی حدود 60 HRC پس از سختکاری حاصل میشود و قابلیت ماشینکاری عالی در حالت بازپخت دارد. مقاومت سایشی خوب همراه با ضربهپذیری نسبی باعث شده برای تیغههای کوچک و کارهای ترکیبی ایدهآل باشد. استحکام بالا در دمای پایین و پایداری ابعادی عالی این فولاد، آن را گزینهای محبوب در ابزارسازی دستی و صنعتی کرده است.
فولاد 1.2210 انتخاب کلاسیک برای ابزارهای سردکاری عمومی است. سختی بالا، یکنواختی ساختار و مقاومت سایشی خوب همراه با قابلیت پولیش عالی از ویژگیهای آن است. بیشتر برای تیغههای برش، قالبهای کوچک پانچ و ابزارهای چوبتراشی بهکار میرود. بهوسیله سختکاری در روغن به راحتی تا 58–62 HRC سخت میشود. چقرمگی متوسط دارد و برای کارهای بدون ضربه زیاد مناسب است. عملکرد عالی در ماشینکاری قبل از سختکاری دارد و از فولادهای مقرونبهصرفه سری سردکار محسوب میشود. پایداری ابعادی در فرآیند عملیات حرارتی از نقاط قوت آن است.
فولاد 1.2436 با داشتن تنگستن علاوه بر کروم و کربن بالا، مقاومت سایشی و پایداری حرارتی بیشتری نسبت به D3 دارد. برای قالبها و تیغههایی که تحت فشار زیاد و سایش مستمر هستند بهکار میرود. سختی تا حدود 63 HRC حاصل میشود و سطحی بسیار مقاوم در برابر پوستهشدن دارد. چقرمگی نسبی آن کمتر است، بنابراین در ابزارهایی که ضربه مستقیم دارند استفاده نمیشود. ساختار کاربید ریز و یکنواخت باعث عمر طولانی قالب میشود. این فولاد انتخابی عالی برای ابزارهای دقیق و تولید انبوه در صنایع پرسکاری و فرمدهی سرد است.
از فولادهای سردکار پرکاربرد با تعادل مطلوب بین سختی و چقرمگی است. در قالبهای برش متوسط، تیغههای چوبتراشی و ابزارهای اندازهگیری استفاده میشود. عملیات حرارتی آن آسان بوده و تغییر ابعادی کمی دارد. سختی تا حدود 60 HRC قابل دستیابی است. مقاومت سایشی مناسب و قابلیت ماشینکاری خوب آن را برای تولید ابزارهای عمومی بسیار محبوب کرده است. ترکیب منگنز و تنگستن باعث مقاومت بهتر در مقابل سایش و تغییر شکل میشود. پایداری ابعادی عالی در سیکلهای حرارتی سرد دارد و برای قطعات دقیق انتخابی مطمئن محسوب میشود.
فولاد 1.2363 از نظر تعادل بین سختی و چقرمگی یکی از بهترین فولادهای سردکار است. نسبت به 1.2379 چقرمگی بیشتری دارد و در برابر ضربه مقاومتر است. کاربرد اصلی آن در قالبهای پانچ، اکستروژن سرد و تیغههایی با فشار متناوب است. ماشینکاری آسان دارد و پس از سختکاری تا حدود 58–61 HRC میرسد. مقاومت سایشی خوب همراه با پایداری ابعادی مطلوب باعث افزایش عمر ابزار میشود. قابلیت نیتراسیون و پولیش صاف آن را برای قالبهای دقیق نیز مناسب میسازد. بهدلیل عملکرد مطمئن، از محبوبترین فولادهای سری A در ابزارسازی است.
این فولاد بیشتر در ساخت بلبرینگها، رولرها و قطعات دقیق دوّار استفاده میشود ولی در ابزارسازی سرد نیز کاربرد دارد. سختی بالا، پایداری ابعادی و مقاومت سایشی عالی دارد. پس از عملیات حرارتی سختی تا 62 HRC قابل حصول است. ترکیب بالای کروم باعث مقاومت در برابر خوردگی جزئی میشود. ساختار یکنواخت ریزکاربیدی عمر کاری بلبرینگها و قالبهای سایشی را افزایش میدهد. ماشینکاری قبل از سختکاری آسان است و برای اندازهگیری و قطعات هندسی دقیق بسیار مفید است. مقاومت در برابر ترک و لبپریدگی قابل قبول، استفاده صنعتی آن را گسترده کرده است.
این فولاد نیکلدار با چقرمگی و مقاومت فشاری بالا شناخته میشود. بیشتر برای قالبهای سردکاری حجیم و ابزارهای تحت بار سنگین بهکار میرود. نیکل در ترکیب باعث حفظ سختی در عمق و بهبود چقرمگی میشود. سختی حدود 50–54 HRC دارد ولی در برابر شکست و ضربه بسیار مقاوم است. مقاومت سایشی مناسب با دوام عملیاتی زیاد، انتخاب آن را برای قالبهای پانچ بزرگ و ابزارهای صنعتی تضمین میکند. قابلیت پرداخت سطحی متوسط دارد اما استحکام عالی در فشار بالا را ارائه میدهد. در کاربردهایی که تعادل بین سختی و مقاومت لازم است، فولادی ایدهآل است.
فولاد 1.2721 از فولادهای نیکلدار سردکار با چقرمگی زیاد و استحکام بالا در سیکلهای سرد و ضربهای است. ساختار ریز و سختی قابل کنترل (حدود 50 HRC) باعث مقاومت خوب در برابر ترک و پوستهشدن میشود. در قالبها و ابزارهایی با مقاطع بزرگ یا بار متناوب بکار میرود. ماشینکاری مناسب پیش از سختکاری دارد و برای تیغههای پانچ حجیم، ابزار شکلدهی سرد و تجهیزات سنگین مفید است. عمر طولانی در سرویس کاری و مقاومت حرارتی کافی از مزایای آن است. در صنایع خودرو و فلزکاری سنگین کاربرد گسترده دارد.
فولاد 1.2767 یکی از فولادهای نیکلدار با چقرمگی فوقالعاده و مقاومت ضربهای بالا است. به دلیل ساختار متراکم، در قالبهای پانچ، سنبهها و ابزارهای سختکاری دقیق استفاده میشود. قابلیت پرداخت عالی و پولیش براق دارد و برای قالبهای تزریق سرد نیز مناسب است. سختی پس از عملیات حرارتی بین 50 تا 54 HRC است اما مقاومت در برابر شکست از فولادهای دیگر بالاتر است. نیکل و مولیبدن به حفظ خواص مکانیکی در ضخامت بالا کمک میکنند. بهدلیل دوام زیاد و کیفیت سطح عالی، از فولادهای گرانقیمت اما با راندمان بالاست.
فولاد 1.2549 از فولادهای نیکلدار پیشرفته با افزودنی نیوبیوم است که ساختار کاربیدی بسیار پایدار و مقاوم ایجاد میکند. چقرمگی بسیار بالا در کنار سختی حدود 50–54 HRC دارد و برای قالبهای سنگین و سنبههای دقیق مناسب است. مقاومت عالی در برابر ترک حرارتی، پوستهشدن و ضربه دارد. اغلب در قالبهای سرد بزرگ و ابزارهای تولید سری بالا استفاده میشود. قابلیت ماشینکاری در وضعیت بازپخت مطلوب و پرداخت سطح عالی دارد. افزودن نیوبیوم باعث جلوگیری از رشد دانههای درشت در حین سختکاری میشود که ثبات ابعادی فوقالعادهای فراهم میکند.
فولاد نیکلدار مقاوم با ترکیب سیلیسیم و مولیبدن است که دوام و چقرمگی بسیار بالایی دارد. برای قالبهای فشاری سرد، پانچهای سنگین و ابزارهای صنعتی با بار متناوب طراحی شده است. مقاومت بالا در برابر ترک ناشی از تنش مکانیکی دارد و سختی حدود 48–52 HRC ارائه میدهد. خواص مکانیکی بهطور یکنواخت در ضخامت حفظ میشود. مقاومت سایشی نسبتاً خوب و پایداری ابعادی عالی ویژگی آن است. ساختار میکروسکوپی ریز با نیکل باعث عملکرد مطمئن در طول زمان میشود. بهدلیل استحکام زیاد در دمای پایین برای قالبهای بدنه خودرو و محفظههای فشاری کاربرد دارد.
این فولاد دارای نیکل و مولیبدن بالا بوده و ترکیبی از استحکام و چقرمگی ارائه میدهد. برای قالبهای سرد کاری حجیم، پانچهای سنگین و چکشهای سرد به کار میرود. سختی کاری حدود 50–54 HRC دارد و در برابر شکست و ترک مقاوم است. ساختار کاربید ریز، ماشینکاری مناسب و مقاومت سایشی خوب آن را برای تولید انبوه ایدهآل میکند. قابلیت نیتراسیون و پرداخت سطحی عالی دارد و برای کاربردهایی با بار ضربهای مداوم انتخاب مطمئنی است. پایداری در سیکلهای سرد طولانی باعث افزایش عمر قالب میشود.
فولاد 1.2601 از نوع تندبر سردکار با افزودنی کبالت است و سختی فوقالعاده و مقاومت سایشی عالی دارد. معمولاً در تیغههای برش دقیق، قالبهای فرمدهی ورق سخت و ابزارهای سرعت بالا استفاده میشود. کبالت مقاومت حرارتی و پایداری کاربیدها را افزایش میدهد. سختی کاری تا حدود 65 HRC میرسد و در برشهای پیوسته عملکرد عالی دارد. مقاومت در برابر پریدگی و لبشدن بالا است ولی چقرمگی کمی دارد. قابلیت پرداخت سطحی عالی دارد و برای برش سرد قطعات فولادی سخت بسیار مناسب است.
این فولاد از گریدهای سردکار با پایه بلبرینگی است که تعادل خوبی میان سختی، استحکام و مقاومت سایشی دارد. کاربرد اصلی در ساخت بلبرینگهای بزرگ، رولرها، قالبهای دقیق سرد و ابزارهای اندازهگیری فشار است. ساختار بسیار یکنواخت، دقت ابعادی بالا و قابلیت ماشینکاری خوب در حالت بازپخت دارد. پس از عملیات حرارتی سختی تا 62 HRC قابل دستیابی است. مقاومت به خوردگی سطحی متوسط و عمر کاری طولانی دارد. برای قطعاتی که هم دوران دارند و هم تماس نقطهای، از بهترین انتخابها در فولاد سردکار محسوب میشود.
