steel-0718

فولاد 1.0718 در استاندارد DIN با نام Ck45 شناخته می‌شود و یکی از پرکاربردترین فولادهای مهندسی با کربن متوسط در صنایع ماشین‌سازی و قطعه‌سازی محسوب می‌شود. این آلیاژ به‌دلیل توازن مناسب بین سختی، چقرمگی و قابلیت ماشین‌کاری، انتخاب رایجی برای ساخت قطعاتی است که تحت بار مکانیکی متوسط تا زیاد قرار دارند. ترکیب شیمیایی آن شامل حدود ۰٫۴۲ تا ۰٫۵۰ درصد کربن، ۰٫۵ تا ۰٫۸ درصد منگنز و مقادیر جزئی سیلیسیم، فسفر و گوگرد است که خواص مکانیکی قابل تنظیمی ایجاد می‌کند. در حالت نورد گرم یا آنیل‌شده، فولاد Ck45 سختی حدود ۱۸۰ تا ۲۲۰ HB دارد و به‌راحتی قابل ماشین‌کاری است. اما پس از عملیات حرارتی شامل کوئنچ و تمپر، به سختی بیش از ۵۵ HRC می‌رسد که آن را برای ساخت اجزای مقاوم به سایش و ارتعاش بسیار مناسب می‌سازد. قابلیت سختکاری سطحی با روش‌های القایی یا کربوره نیز یکی از ویژگی‌های شاخص این فولاد است؛ به‌طوری‌که می‌توان سختی سطح را تا حدود ۶۰ HRC افزایش داد در حالی که مغز قطعه چقرمگی کافی حفظ می‌کند. این فولاد در صنعت برای ساخت شافت‌ها، چرخ‌دنده‌ها، پین‌ها، میل‌محورها، بوش‌ها، اجزای سیستم انتقال قدرت و قطعات موتورهای مکانیکی به‌کار می‌رود. در ماشین‌آلات صنعتی، به دلیل مقاومت بالا در برابر پیچش و خستگی مکانیکی، استفاده از آن بسیار متداول است. در پروژه‌های خودروسازی نیز برای ساخت میل فرمان، اهرم‌های انتقال نیرو و چرخ‌دنده‌های متوسط از این آلیاژ بهره گرفته می‌شود. عملیات حرارتی استاندارد برای فولاد Ck45 شامل گرم‌کردن تا حدود ۸۲۰ تا ۸۵۰ درجه سانتی‌گراد و سپس کوئنچ در آب یا روغن است. پس از این مرحله، تمپر در دمای ۵۰۰ تا ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد انجام می‌شود تا تعادل مطلوب بین سختی و انعطاف حاصل گردد. در صورت نیاز به ماشین‌کاری دقیق، فولاد باید در حالت تمپرشده یا آنیل‌شده مورد استفاده قرار گیرد. جوش‌پذیری فولاد 1.0718 متوسط ارزیابی می‌شود. به‌دلیل درصد نسبتاً بالای کربن، پیش‌گرمایش در حدود ۲۵۰ درجه سانتی‌گراد قبل از جوش و تمپر بعد از جوشکاری برای جلوگیری از ترک در ناحیه متاثر از حرارت توصیه می‌شود. از نظر خواص مکانیکی، استحکام کششی معمولی فولاد 1.0718 در محدوده ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ مگاپاسکال قرار دارد و حد تسلیم آن حدود ۴۵۰ تا ۶۵۰ مگاپاسکال است. این مقادیر سبب شده انتخابی ایده‌آل برای اجزای تحت تنش متوسط تا بالا باشد، به‌ویژه در بارهای متناوب یا دینامیکی. در صنایع تولیدی، این فولاد به‌عنوان گزینه‌ای اقتصادی در مقایسه با فولادهای آلیاژی سنگین در نظر گرفته می‌شود. هزینه تولید پایین و در عین حال قابلیت عملیات حرارتی مطلوب، باعث شده در پروژه‌های صنعتی با تیراژ بالا مورد استقبال قرار گیرد. ماشین‌کاری فولاد Ck45 در حالت آنیل‌شده بسیار آسان است و می‌توان با ابزارهای متداول، سطحی تمیز و دقیق ایجاد کرد. پس از سختکاری، تنها روش سنگ‌زنی مناسب برای اصلاح ابعاد و پرداخت سطحی باقی می‌ماند. در صنایع هیدرولیک، از این فولاد برای ساخت محورهای نگهدارنده و پیستون‌های مقاوم به فشار متوسط استفاده می‌شود. عملکرد پایدار و مقاومت سایشی مناسب، باعث افزایش دوام سیستم‌های حرکتی شده است. در شرایط نیتراسیون، سطح فولاد Ck45 می‌تواند سختی بسیار بالایی به‌دست آورد که برای قطعاتی با تماس لغزشی یا چرخشی مداوم کاربرد دارد. این ویژگی در ساخت چرخ‌دنده‌های انتقال قدرت و قطعات متحرک با عمر طولانی بسیار مؤثر است. یکی دیگر از مزایای این فولاد، قابلیت استفاده در قالب‌های ساده صنعتی و ابزارهای کم‌بار است، زیرا پس از سختکاری سطحی، پایداری شکل و ابعاد آن حفظ می‌گردد. مقاومت آن در برابر شوک‌های مکانیکی نیز بسیار مناسب است و همین امر باعث شده در محیط‌های صنعتی پرفشار انتخابی مطمئن باشد. در صنایع کشاورزی و ماشین‌آلات راه‌سازی، فولاد 1.0718 حضور گسترده‌ای دارد زیرا قطعات ساخته‌شده از آن می‌توانند در برابر سایش ناشی از گردوغبار و تماس مکرر با خاک دوام مناسبی داشته باشند. از نظر اقتصادی، این فولاد میان گریدهای کربنی جایگاهی میانی دارد و با فراهم کردن کارایی مکانیکی بالا در برابر هزینه محدود، به‌عنوان فولاد استاندارد صنعت شناخته می‌شود. در بازار ایران، فولاد 1.0718 توسط فولاد آلیاژی ایران تولید و از طریق شرکت فولاد آساب تجارت تبریز عرضه می‌گردد. توزیع یکنواخت، کنترل دقیق عناصر آلیاژی و عملیات حرارتی استاندارد، باعث شده این گرید در میان قطعه‌سازان صنعتی از محبوبیت بالایی برخوردار شود. در نهایت، فولاد Ck45 نماد توازن بین کیفیت، کارایی و هزینه در میان فولادهای مهندسی است؛ آلیاژی که به‌دلیل عملکرد قابل اعتماد در عملیات حرارتی و رفتار مکانیکی پایدار، سال‌هاست ستون اصلی ساخت ماشین‌آلات صنعتی و قطعات حیاتی در ایران و جهان را تشکیل می‌دهد.